ściemnia się

Autor: Dominik Stanisławski, Gatunek: Poezja, Dodano: 13 lutego 2014, 17:21:59

ściemnia się 

to

co straszy mnie we mnie

nabiera zimnych kolorów północy

ściemnia usta głowę odbiera mowę

ścichamy

śmierć

tuż

za nami ciche czyni kroki

 

ściemnia się

to

co słyszę śpiewa jemiołuszka

kornik szepcze szemrze 

pieśń złowrogą szeleści

ścichamy

śmierć tuż za nami

ciche czyni kroki

 

ściemnia się

ślepnie dzień świecą

tylko twoje oczy jedyne

światło zaułka

to

co straszy mnie we mnie

nabiera zimnych kolorów

północy i nie ma na to

słowa

 

śmierć tuż

za nami

ciche czyni

kroki

 

 

 

Komentarze (12)

  • Bardzo ładne.

  • myśląc o Mariuszu... tak niedawno Tadeusz, a teraz On...

    • Szel _
    • 13 lutego 2014, 17:34:27

    ;(

  • Śmierć jest dla żywych- pozostających, opuszczonych, okrutna.
    Zastanawiam się. Gdyby usunąć z wiersza- we mnie, otworzyłby się tekst bardziej, ale to tylko moje i w tej sytuacji... ech :(

  • jest w wierszu niesamowite napięcie, jak w grze w "ślepą babkę" - ciemno i wszystko w domyśle.

  • Dzięki Wam za słowo i przeczytanie tego.

  • cenię taką poetycką inwencję :)

    • . .
    • 14 lutego 2014, 10:55:54

    Nikt nie zaśpiewałby tej pieśni smutniej, prawdziwiej.
    Nikt.

  • Cóż, dziękuję...

  • Pięnie,melancholijnie....

  • nie ściemia się nie ściemia świeci prosto w ślepia-pikny wiersz

  • Miło

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się